கொடுங்காநல்லூர் தேர்முட்டியிலிருந்து
அந்தகன் பள்ளியறைக்குச் சென்றதற்கு மறுநாள்
காலமாற்றத்தைக் கண்டுணரா மூடன்
குடிபோதையில் இருண்ட வீதியில் நின்று
ஊர்பற்றும் தழலொன்றை வைத்திருந்த அரூபியைத்
தனக்குத்தெரியும் என்றான்
கூடவே நாய்கள் கேவியழ நரிகள் கோடியைவிட்டு
ஊர் எல்லைவரை எட்டிப்பார்த்தன
அது நல்ல மழைக்கும்,நல்லகாற்றுக்குமான நன்னாள்
பிறகவன் கிழப்பிணியெய்திய பெண்ணின் கால்தடுக்கி மல்லாந்தான்
கிழவி காலை அணத்தியபடி மடக்கினாள்
நீ சன்னலைத் திறக்க மறுத்தாய்
இருள்கவ்வும் பூப்பந்தாய் உன்பிராட்டி
காதோடுரசும் பாவத்தில் கேட்டாள் யாரிவன்
யாரிவன் என்று சொல்ல
கள்ளப்பிழைபோல் ஊர்ந்து செல்லும்
அரவம் என்றோ அல்லது நெடுங்கணமாய்
நம்மை அண்ட நிற்கும் அபசகுனம் என்றாவது
மறுத்த அவள் நற்காலத்தின் புத்தம் புதிய யுவன்தான் என்றாள்
இந்நடுச்சாமத்தில் அவளுக்கு கொள்ளைக்காதல்
நீ தெருக்கதவைத் திறந்துவிட்டாய்
சில்லிட்ட காற்று சலசலக்கிறது.